maandag 10 september 2012

In Cusco, geweekt en gebaad!

We hebben alweer wifi in onze hostel. Dus de luxe en de tijd om opnieuw een blog te schrijven.
We zijn hier vandaag verbazend snel in Cusco geraakt. Om 4u 's ochtends zijn we vertrokken. Ik met een iets of wat klein hartje.Want om 2u was het gigantisch hard beginnen regenen, met alles erop en eraan. Bliksem en donder. Zo hard dat Arne, Maarten en ik er in onze kamer wakker van geworden waren. Toen we om 4u 's ochtends vertrokken - nog pikdonker - was het gelukkig opgehouden te regenen. En de wegen - zowel de verharde als de onverharde - lagen er goed bij. Héél veel condens van de regen die op de straten lag. Maar mijn doemscenario van weggespoelde wegen of modderstroomtjes die de minibus zouden beletten om door te rijden, kwam dus gelukkig niet uit. Dat neemt niet weg dat we onderweg één en ander minder leuks gezien hebben. In de eerste plaats een mini-busje dat op zijn kant lag. Waarschijnlijk te snel gereden en geslipt. Overal verbrijzeld glas op straat. Kan niet anders dan dat er daar (zware?) gewonden zijn gevallen. De studenten geneeskunde in ons busje stelden spontaan de vraag of ze niet moesten helpen. Maar Alfredo, onze chauffeur, reed resoluut door. Te gevaarlijk, want je weet natuurlijk niet wie in het donker die inzittenden zijn. En de studenten geneeskunde merkten ook op dat helpen niet zo eenvoudig zou zijn, want zoveel glas en geen handschoenen... . Was het ongeluk overdag gebeurd, dan waren we wellicht wel gestopt om te kijken of we konden helpen. Maar in het donker zoeken we geen risico's op.
Tweede fenomeen ten gevolge van de regen: een soort steenlawine's. Aan de ongeruste mama's: geen nood, we hebben ze niet zien gebeuren of op ons zien afkomen. We hebben enkel op een 3-tal plaatsen de andere kant van de weg moeten opzoeken, omdat er grote en hoge hoeveelheden losse stenen en steengruis de bergen was afgekomen, en de weg deels blokkeerde.
Maar verder hadden we vandaag onze geluksdag. Het was zondag, en dan geen wegenwerken. We konden dus in één tamelijk snelle ruk doorrijden richting Cusco. Vandaag was het hier de ganse dag regenachtig en erg mistig. Maar dat gaf op sommige plaatsen wel prachtige plaatjes; wolken die zich tegen de bergflanken nestelen.

Omdat we goed opschoten op de weg, had ik ook een tussenstopje ingepland bij thermale baden. Dus we namen een afslagje, opnieuw de berg een 6-tal kilometer af. Stel je geen Grimbergse Thermae voor, of de thermen in Spa. Wel een aantal kleine zwembadjes met aangenaam warm water. We kochten voor ons allemaal een entry-kaartje. En ook voor Alfredo, onze chauffeur. Want hij had na al de zware ritten van de afgelopen dagen ook wel wat ontspanning verdiend. Hij was ook overduidelijk moe.
Arne had een opblaasbal mee. En jongelui als wij hebben niet meer dan dat nodig om ons te amuseren. Een spelletje "diegene in't midden moet de bal pakken". Omdat ik te klein ben om de overvliegende ballen te pakken, mocht ik in de nek van Robin kruipen. Yes! Team Robin-Sofie: winning team!
Alfredo keek aanvankelijk van in het water geamuseerd toe hoe wij ons uitleefden. Maar - verlegen en véél te braaf als altijd - konden we hem uiteindelijk toch overtuigen om mee te spelen. En genieten dat hij deed! Zijn glimlach glimde van plezier (en ook wel een beetje van blinkende kronen in zijn mond). Hij heeft er een zware 3daagse rit opzitten. Maar tegelijk weet ik zeker dat deze 3 dagen voor hem ook wat vakantie waren. Hij was nog nooit op de site van de Sonder geweest, noch aan de lagune van Pacucha. Samen met ons heeft hij die nu bezocht. We hebben hem getrakteerd op verse forel van de lagune, we lieten hem mee-eten van onze koekjes, fruit en brood. We nodigden hem uit om mee te zwemmen. We lieten hem via de iPod die we konden aansluiten op zijn autoradio meeproeven van Westerse muziek. Die 12 zotte jongeren in zijn busje hebben hem wel wat plezier bezorgd. Af en toe was daar een brave glimlach die verhulde dat hij genoot van zijn tijd met ons. We hebben hem bij afscheid in Cusco - houd jullie vast: al om 14.30u!!!!! - een mooie fooi gegeven. Omdat hij zo veilig gereden heeft en simpelweg omdat hij dat extra'tje voor zichzelf verdiend had!! We wensten hem een goede terugreis naar Ayacucho, en véél voorspoed voor de toekomst (hij heeft een vrouw en een dochtertje van 2 jaar).

Trouwens, aan de thermale baden nog een ander avontuurtje. Een man probeerde in te breken in het busje van Alfredo, waar nog al onze spullen lagen. Ze meenemen naar de baden was geen optie, want daar waren ze al helemaal niet veilig. Joke, Elke en Sarah waren net op tijd om de man te betrappen. Met als smoes: "oei, ik had mij van auto vergist". Ja, dat zal wel! Weg vuile dief, weg weg weg!!!

En hier zijn we dan, in Cusco. We verblijven in een leuke hostel, de Pariwana Hostel. Een oud koloniaal gebouw dat rond een patio ligt. Veel animo hier; zitzakken, bantafelvoetbal, gratis wifi en gewoon internet. En bovenal: mooie kamers met warme douches (het is al vaak anders geweest, bibber bibber)!

Deze namiddag zijn we even de stad in getrokken. En al meteen prijs: een fiesta ter ere van één of andere maagd. Stel je een beetje de carnaval van de Gilles de Binges voor, maar dan op z'n peruaans. Véééél fanfares, véél prachtig gekleede mannen en vrouwen. Vrouwen in korte rokjes of in zwierige hoepelrokken. Mannen in een stoer of kleurrijk pak, of met een soort berenmasker. En daartussen schattig gekleede kindjes, in een berenpakje of een mooi prinsessenachtig kleedje. En allemaal vrolijk dansend op knallende, ophitsende muziek van trommels, trompetten, klarinetten, ... .

En nu is het weer tijd om, zoals ze vaak hier, lekker te eten. We smullen hier mee van de bbq die in de hostel geprepareerd wordt. We zijn allemaal zeer warm aangekleed. Want ik zit hier op de patio van de hostel. En het is, zelfs mits een pulletje van thermische wol, bibberen van de koude.

Morgen hebben we een luilekkerdag in Cusco. De stad op eigen houtje en naar eigen zin en tempo verkennen. Om dan overmorgen met héél veel energie en goesting aan onze 4daagse Salkantay-trekking richting Machu Picchu te beginnen. Jullie horen dan opnieuw van ons!

Groetjes!

5 opmerkingen:

  1. Leuk en spannend om jullie reis te volgen. En ja, Sofie, je hebt echt talent om mama's gerust te stellen :)!
    We wensen jullie allemaal een fantastische Salkantay-trekking richting Machu Picchu.

    Veel lieve groeten uit het verre Hove.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Zo leuk dat Sofie de moeite doet om ons een klein beetje te laten meereizen.
    De ganse familie volgt jullie avontuur mee!
    En... stiekem wensen we dat we er ook konden bij zijn.
    Vele groetjes voor Joke en Alexander en de rest van die toffe bende! Dirk & Marijke

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ja, ook van ons een proficiat voor de toffe manier waarop je de reis begeleid en ook beschrijft. We reizen ook inderdaad een beetje mee.
    Veel plezier en zoek de beste bodega's en restaurantjes op.

    Vele groetjes aan Elke en de rest van de groep.
    Ann en Luc

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ben een Absolute Fan van uw reis-blog...
    Als dat zo nog even doorgaat zal ik mijn mening over Zuid-Amerika nog moeten herzien!
    Dikke Groeten van Mijnheer L. uit G. (en uiteraard van Leen - ook al een fan), en tot binnenkort!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Super om 5 jaar later onze reisblog nog eens te herlezen! Nog eens teruggenieten onze reis naar Peru! Bedankt Sofie!
    Groetjes Joke

    BeantwoordenVerwijderen